Region Ziemi Łódzkiej
Obszar regionu usytuowany jest w centralnej części kraju. Obejmuje Wyżynę Łódzką, pd.-zach. partie Niziny Mazowieckiej, pd. część Niziny Kujawskiej i zach. część Wyżyny Małopolskiej. Obszar ten jest pokryty osadami polodowcowymi z okresu zlodowacenia środkowo--polskiego. Obszar północny — rozległa, monotonna równina — stanowi część pradoliny warszawsko-berlińskiej, którą płynie Bzura. Dalej na południe występują obszary moreny dennej, lekko faliste i poznaczone często ciągami moreny czołowej i zagłębieniami terenowymi. Wysokość n.p.m. waha się w granicach 100 m (północ) do 200 — 300 m (część środkowa i południowa); najwyższe wzniesienie — góra Chełmno (323 m.). Przez środek regionu, z północy na południe, przechodzi dział wodny dorzeczy Wisły i Odry. Do Wisły spływają Pilica i Bzura, do Odry — Warta i jej dopływy: Prosną, Widawka, Ner.